Αφιερωμένο... το γουρούνι και ο δεινόσαυρος!!!
Αφιερωμένο....χο χο χο χο
Όλοι βάζουν στόχο αυτό το --> GouRouni στις 22:17
Όλοι βάζουν στόχο αυτό το --> GouRouni στις 23:15
... είχα αρκετές ημέρες να δηλώσω παρουσία... αλλά εδώ είμαι....
ναι... το γουρούνι ζει... δεν έγινε μπριζολίτσες..................
Οι τελευταίες ημέρες είχαν με λίγα λόγια
..έρωτα...
..ταξιδάκια...
..θάλασσα...
..όμορφες στιγμές...
..όμορφες φωτογραφίες...
..χαμόγελα...
Αυτά είναι και οι λόγοι που ουσιαστικά με έχουν κρατήσει μακριά από όλους μας... από εσάς...και από εμένα....
Πριν λίγη ώρα είχα μια παράξενη θα μπορούσα να πω συζήτηση..... σχετικά με το blog και τα comments που μπορεί να αφήσει κάποιος σε ένα κείμενο... σε μια σκέψη...σε μια περιγραφή. Υποθέτω γιατί δεν έχω κανένα φίλο blogger σε προσωπικό επιπεδο, ότι και εσάς όπως εμένα , σας επηρεάζουν τα σχόλια που μπορεί να αφήσει κάποιος... αλλά δεν ξέρω πόσο θα μπορούσαν να σας επηρεάσουν comments που δεν έχουν προορισμό εσάς, αλλά αγαπημένα σας πρόσωπα...
Παράδειγμα... πόσο θα σας επηρέαζε μια αρνητική κρίση ενός αγνώστου ατόμου στο κείμενο μου.... είτε με στόχο το κείμενο... είτε με στόχο το γουρουνάκι... ;
Δεν έχω παράδειγμα να αναφέρω για εμένα προσωπικά.....απλά μου έκανε εντύπωση, πόσο άσχημα επέδρασε στην ψυχολογία μου, η ανάγνωση ενός σχολίου , σε άτομο που συμπαθώ ιδιαίτερα...
Επειδή ποτέ δεν διαβάζω αυτά που γράφω για να κάνω καμία διόρθωση, ίσως να μην βγαίνει νόημα σε αυτά που σκέφτομαι... και σε αυτά που προσπαθώ να αποτυπώσω με γραπτό λόγο...( δεν έχω και ταλέντο σε αυτό.....ατάλαντο γουρούνι) , οπότε αν σας έχω μπλέξει συγνώμη...
Σήμερα η μύτη μου είναι βουλωμένη... ο λαιμός μου πονάει..... η σκέψη μου είναι μπλεγμένη... και τα συναισθήματα μου αλλάζουν κάθε 1 λεπτό.... Αν δεν ήμουν σίγουρα αγοράκι... τότε θα έλεγα πως είμαι σε αρχή περιόδου.... (φτου πάλι δεν θα κάνουμε έρωτα :P)
Έχω απορία... πως καταφέρνω να γράφω τόσες γραμμούλες χωρίς νόημα;... έχουμε ψυχίατρο στην παρέα... γιατί μάλλον θα τον χρειαστώ...
(επίσης αν έχουμε διαθέσιμη νοσοκόμα.. δεν θα πω όχι.... είμαι αθώο αρρωστούλι γουρούνι λέμε... :o )
Χμμ... τι διάθεση έχω τώρα... και τι συναίσθημα....;
γιατί η ζωή είναι τόσο δύσκολη....αφού είναι τόσο μα τόσο μικρούλα και σύντομη;;;;;;;
Όλοι βάζουν στόχο αυτό το --> GouRouni στις 00:19
Το τελευταίο χρονικό διάστημα μπορεί να χαρακτηριστεί σαν διάστημα 2 ταχύτητων......
Η μια ταχύτητα είναι η γρήγορη... η δεύτερη... των χαμηλών ρυθμών...
Είναι πράγματι απίστευτο όταν είσαι σε καλή διάθεση, με ανθρώπους που περνάς όμορφα πόσο γρήγορα περνάει ο χρόνος... κάνεις μια αγκαλίτσα.... ένα φιλάκι και έχει περάσει μια ώρα.... μένεις με το χαμόγελο...
ξάφνου......
φτάνει η ώρα των υποχρεώσεων... δουλειά.. ευθύνες... άνθρωποι που περιμένουν πράγματα από εσένα.....και εκεί δεν περνάει η ώρα με τίποτα... μα με τίποτα..... Δεν είναι ότι δεν μου αρέσει η δουλειά μου.... και μου αρέσει... και περνάω καλά... και γελάω συχνά με τα προβλήματα των άλλων (είμαι και γουρούνι... μην το ξεχνάμε...) αλλά όσο σκέφτομαι ότι δεν πλησιάζει η ώρα .....που κυλάει γρήγορα.... και εγώ είμαι σε ένα γραφείο με χαρτιά... με πιάνω να ξενερώνω... Έχω ανάγκη να είμαι με ανθρώπους που με κάνουν να χαμογελώ..περισσότερο από τα επενδυτικά σχέδια...
Κάποιες στιγμές με πιάνω να σκέφτομαι και το θέμα με τα email.... κάθως κάθε λίγες ημέρες υπάρχει και ένα email αποχώρησης..... Κάποιες φορές είναι ένα email που είναι γεμάτο και δικές μου εικόνες.... εικόνες χαράς με συναδέλφους.. πλάκας... λύπης.... αλλά τώρα τελευταία είναι απλά ένα email με άγνωστο αποστολέα.... Είναι η στιγμή που κοιτάς τους άλλους με απορία.. και σκέφτεσαι... ποιος να ήταν αυτός που φεύγει... και δεν έχεις ακούσει ποτέ το όνομα του....
Δεν είναι μακριά οι στιγμές που θα είμαστε σε κοινή παρέα με συναδέλφους και δεν θα γνωριζόμαστε.....
anyway δεν έχω διάθεση για άσχημες σκέψεις.....παρά μόνο για να προσπαθώ να διατηρήσω ισορροπία στις ταχύτητες γύρω μου....
Φιλάκια σε όλους... :)
Όλοι βάζουν στόχο αυτό το --> GouRouni στις 19:15